جنگل

جومعه می همشهری ریفئق و اونه فامیلؤن همرأ بوشوم نوروز بل. چون اولین بار بؤ که نوروزبله  خواسم بینم، بیشتر کنجکاو بؤم.البته که اول_مراسیمه هیچچه ندئم! انهزار شلوغ بؤ که نشا جلو شؤن.فقد اوپیلا پوستر تولد حضرت منجیا بیدئم. آخر مراسیم که آتیشه روشنؤ دن دء طاقت نأردم ادب ایشونه کنار بنم بوشوم جلو از نزدیک آتیشه بیدئم.قبله او اصلی آتیش، تپون_اطراف_سر هم آتیش روشنؤ دن.

خیلی موضوع ایسه کی آدم تانه دیروز_مراسیمه خوسی گب بزنی.تانه از چن زاویه اونه بدینی .اما یکته برگه، زاکون (بیشتر گیلان_دانشگاه زاکون بؤن) امره هدئن کی خوشؤنه مراسم_مئن اونه بوخوندن کی امی دیل_گب هم بؤ:

(او متن_نگارش_مئن کوشتای هفت نابؤ، مو نودؤنم چوتؤ خأ اونه نویشتن)

خأ همش شؤن...

ای گبونه کی گوته دریم، بنویشته بوبؤ، کامپیوتر_مئن تایپ بوبؤ، بأزون لیزری دستگاه چاپ همرأ، کاغذ_سر چاپ بوبؤ.

ای گبؤن تینسن بنویشته نبون.چاپ نبون و ای همه یی سال گیلکی فرهنگ_مورسؤن، ای همه یی سال گیلکی ادبیات_شفاهی مورسؤن ببون.

هی یکته تیک نوشوؤن دئنه کی امه أمادریم جلو.کی یاد بیتیم امه هویته ایمروزی زندگی همرأ هماهنگأ کونیم. نوشؤن دئنه کی گیلکی هویتأم تینه تازه دنیای_همرأ بسازه و فقد گؤ و گوسوند و باغ و بیجارداری زندگی شی نئه-گرچی ایجور زندگی ئنی تازه دنیای_جلو نیسنه و تینه اون_همرأ هماهنگأ بون!-

نوروزبل ، هزار و پونصد سال شایدأنی بیشتر، یکجا بومؤنسه بو.اممأ ألؤن دئه نشانه یکجا مؤنسن.

الؤن نوروز_آتش_بل، رادکته...

رادکته کی بأ امه زندگی مئن..هوتو کی پیشترؤن امه زندگی مئن دبو.

رادکته کی امه همرأ همپأ ببون. امرأنی خأ اینه همرأ بشیم واینه امه زندگی مئن را بدیم وهرچی امه هویت_تازه بؤن_جلو، ایسادره، اونه جلو بیسیم!

امه هویت، دئه یکجا مونسه دننه!

نمأیم ائره کی بوگؤیم، نوروزبل داشتیم.بمأیم کی ثابت بوکونیم گیلکی هویت، تازه زندگی همرأ، همه جوره، جوره ونخأنیم دئه درجا بزنه!

امه تقویم، أله زندگی کادره...

امه موردال_ما أله خوشه معنی ئه دأنه، فقد اینه قیافه عوضأ بؤ!

امه تیرمای_مئن، زمین، هرگی خوشکأ نبنه، چی اسفالت و سمنتی ببون، چی گل و تیل!

أننی امه نمأگیته فیکرؤنام، هوابخؤره وتازه ببون.

امه ائره ایسایم، چون أله امه نوروز، بل دأنه و او بل، کی گیلکؤن_دیمه، میهن هوای_مئنأنی روشنأ کؤنه؛

أله سوسو زئدره!